powemacatlog.punt.nl
EEN GEWETENSKWESTIE
 

Een gewetenskwestie.

 

Masiakriki was even het middelpunt.

Heeft hier het hoofd van de RK basisschool de leerlingen misbruikt.... Is Sjerome S. de zoveelste Robert M., in Suriname?

Wat is er waar van de verhalen die beweren dat hij Nederland is ontvlucht vanwege kindermisbruik en nu in het binnenland van Suriname zijn lusten botviert op kleine meisjes?
Is hij Nederlander of Belg?

 

De vragen wellen telkens weer op en de antwoorden sijpelen moeizaam naar boven, worden met kracht of met vage tegenwerpingen weersproken.

Het komt op mij over als een gigantische doofpotaffaire.

Getuigen durven hun verhaal niet openlijk te vertellen.

 

Ik praat met de bewoners van het dorp, die ik al elf jaar van zeer nabij ken. Zij hebben fragmenten van verhalen die allemaal in de richting van een schuldige wijzen. Er is wat gebeurd, ernstig of onschuldiger, maar er is iets voorgevallen.

Daarvan ben ik overtuigd geraakt.

 

De onderwijzer, collega, buurman en na het vertrek van de vermeende kindermisbruiker, waarnemend hoofd van de school, zegt:

“ Hij was een lieve man, hij speelde veel met de kinderen. Die kwamen in het weekend bij hem thuis. Hij was wel een beetje eigenaardig. Maar hij heeft niets gedaan. Ging ’s-avonds naar de kroeg en kwam dan weer naar huis. Iemand heeft hem vals beschuldigd. “

 

Zijn vrouw zwijgt. Zij kijkt star voor zich uit met grote lege ogen. Hij gaat door. Hij praat snel en nadrukkelijk. Overtuigend.

“ Er kwam een man langs het dorp. Een journalist. We kenden hem niet. Hij heeft al die dingen verzonnen.”

 

Ik stel vragen.

Waarom zeiden die kinderen dat.

Waarom is het schoolhoofd vertrokken.

Wie is er nu schoolhoofd.

Waar is S. nu. Is de politie hier geweest.

Zijn er ook artsen geweest.

Ik vraag alles wat maar een aanwijzing kan opleveren. hij geeft vlot en snel zijn antwoorden. Blijft geduldig en vriendelijk lachen.

 

“ Ach, je weet hoe kinderen zijn. S. was naar de stad gegaan.

Hij werd meteen gegrepen door 9 politieagenten en vastgezet. Niet lang. Hij was gauw weer vrij. Hij heeft zich zelf aangegeven. Gezegd dat hij onschuldig was, dat zij alles mochten onderzoeken Toen bleek dat alles was verzonnen“.

 

De vrouw zit nog steeds roerloos. Zij zegt niets. Kijkt star voor zich uit met grote ogen. Het is alsof zij in trance is.

 

Wij zijn verbaasd. Wij kennen haar al jaren, als een uitbundige, extraverte persoonlijkheid met een harde, welluidende stem. De onbetwiste topactrice in de stukken, die ik in het binnenland produceer met regisseur Tolin Alexander. Haar rollen zijn gewaagd en realistisch. Deze gedweeë, bijna onderdanige N. is nieuw voor ons. Wat is hier aan de hand?

 

De erven rond de twee onderwijzerswoningen lopen in elkaar over met slechts hier en daar een struikje of een strook gras van het breedbladige type, dat wij beschuitgras noemen. De vijf kinderen van het wnd. schoolhoofd spelen achter het huis, onzichtbaar voor ons. Ik vraag naar het ene zoontje dat ik ken. Ze roept hem. Hij komt groeten. Hij heeft een ondeugend koppie en glipt snel weer weg. De meisjes laten zich niet zien. We horen ze wel lachen en praten. De jongste, een baby van rond een jaar zit bij zijn moeder op schoot.

 

We komen hier niets te weten. Maar dorpsgenoten hebben andere verhalen. S. zou wel degelijk kleine meisjes hebben lastig gevallen.

Echter, toen de dorpsbewoners moesten getuigen zwegen zij.. Durfden zij niets te zeggen of schaamden zij zich? De dorpsbewoner zucht. H  ij schudt vertwijfeld zijn hoofd.

 

Een ander noemt de kleinkinderen van een vrouw, die inmiddels uit het dorp is vertrokken, als slachtoffers.

Waarom is zij weg gegaan? Zij had een goede positie in het dorp. Was actief in het dorpsleven.

 

Hij zegt ook dat de kleine meisjes vrijpostig zijn. Zij gingen zondags zelf naar het huis van het schoolhoofd en vielen hem lastig.

Maar waarom stuurde S. ze niet weg?
Als schoolhoofd heeft hij toch die autoriteit?

 

Een feit is dat de kinderen in het binnenland tot een bepaalde leeftijd, 8, 9 jaar halfnaakt rondlopen. De meisjes krijgen later een pangi, een omslagdoek om. De jongetjes gaan dan broekjes dragen. Het is even natuurlijk als de blote borsten van de vrouwen.

Voor westerse mannen moet het prikkelend zijn;
een pedo paradijs hoorde ik het noemen.
Nu in Thailand pedofielen geweerd worden, wijken ze gemakkelijk uit naar landen als Suriname. En dan is het binnenland al gauw luilekkerland.

 

Meester S. is nu werkzaam op Bofokule, een ander dorpje een uur varen van Masiakriki waar hij “zeer geliefd“ is, volgens zeggen. De overplaatsing is zijn eigen keuze. Hij wilde alles achter zich laten.

 

Wat moet ik geloven, wie heeft er gelijk?

Wat doet de regering hier tegen? Wat doen de erkende kinderpsychologen en wetenschappers, die kinderbescherming hoog in het vaandel hebben? Is dit uitputtend onderzocht door de presidentiele werkgroep die het kind optimaal zal beschermen?

Wat doen de uit het binnenland afkomstige ministers en Assembleeleden hier tegen?

Is dit een gewetenskwestie die in de doofpot is beland?

 


 II. Een andere affaire in dezelfde periode:
 

Tamanredjo, Suriname

Nederlander in Paramaribo vast om kindermisbruik

Gepubliceerd op : 23 maart 2011 - 3:51 am | door Pieter Van Maele



   

 

"Een Nederlander is eind vorige week in Suriname gearresteerd op verdenking van 'mishandeling van en ontucht met minderjarigen'. Uit een politieverhoor zou blijken dat de verdachte onder meer een meisje van amper vier jaar oud heeft verkracht. De Nederlander, de ex-marinier H.de G. uit Nieuw-Vennep, die sinds 2008 in Suriname woont, gaf leiding aan het kindertehuis 'Lobi-Blesi' in Tamanredjo (Commewijne), een dorp vijftien kilometer buiten Paramaribo. In het tehuis verblijven gemiddeld twintig kinderen, allemaal minderjarigen uit sociaal zwakke milieus.

 

De aanhouding wordt tegenover de Wereldomroep bevestigd door politiewoordvoerder Humphrey Naarden, die dinsdagmiddag nog niet verder in detail kon treden over de zaak. “Wel waren de aanwijzingen alvast sterk genoeg om de man te arresteren”, vertelt Naarden. De bal kwam aan het rollen nadat een voormalige vrijwilliger van het tehuis onraad rook. “In eerste instantie was het mijn vrouw die merkte dat iets niet klopte. Zo zag ze hoe de kleintjes alle contact met de verdachte en zijn vrouw vermeden. Soms verbaasde het me ook wel hoe de man de kinderen in zijn tehuis omschreef als 'slijmballen'.”

 

Strot dichtgeknepen

Op een bepaalde dag zei een meisje aan de vrijwilliger dat ze weg wou uit het tehuis. “Zij klampte me aan en vertelde dat ze haar mishandelden. Hij had haar achtervolgd met een stok en haar strot dichtgeknepen. Ze vertelde mij dat ze 'huizen ver' schreeuwde telkens als dat gebeurde.” De vrijwilliger stapte daarop naar H. de G. en diens vrouw. “Dat gesprek betekende het einde van onze vriendschap. Hij heeft me verbaal aangevallen, waarna ik nooit meer welkom was in het tehuis. Daarop ben ik gestapt naar het schoolhoofd van de kinderen. Die vertelde me dat hij ook al verhalen had gehoord 'die zijn oren deden tuiten', en zelfs al de Nederlandse ex-marinier had ontboden op zijn kantoor.”

 

Genoeg aanwijzingen

De voormalige vrijwilliger trok daarop naar de politiepost van Tamanredjo. “Daar hadden ze een redelijk slappe verklaring klaar. Ze hebben de man wel gesproken, maar niet gearresteerd.” Politiewoordvoerder Naarden verdedigt die werkwijze. “Kindermisbruik is een heel verregaande verdenking, daar kan je niet lichtzinnig mee omgaan. Je kan iemand niet zomaar een etiket opkleven zonder eerst een grondig onderzoek te doen. Wij hebben om de verdachte heen gewerkt en zo genoeg aanwijzingen en feiten verzameld die een aanhouding uiteindelijk wel mogelijk maakten”, aldus de inspecteur.

 

'Schop onder je kont'

Kindertehuis Lobi Blesi

Foto: Harmen Boerboom

Maandag kreeg de ex-vrijwilliger telefonisch bericht dat de man inderdaad was gearresteerd. “Volgens mijn informatie is zijn aanhouding net nog met dertig dagen verlengd. Ook zou een gespecialiseerde politie-inspecteur de slachtoffers gesproken hebben. Uit die gesprekken zou blijken dat op zijn minst een vierjarig meisje door de man is verkracht. Andere kinderen verklaarden dat de verdachte hen in commandostijl toesprak. Zo kregen ze afkortingen als 'SOJK' toegeschreeuwd, wat zoveel betekende als 'Schop onder je kont.' De kinderen moesten dan blijven stilstaan en wachten tot ze getrapt werden.”

 

Aardige man

Op die punten wilde politiewoordvoerder Humphrey Naarden nog niet ingaan. “Het Korps Politie Suriname is nu verder bezig met het onderzoek. Onafhankelijk daarvan zal het gerecht beslissen of en wanneer de man verder vervolgd wordt.” Dinsdagavond was er niemand in het kindertehuis aanwezig. Buurtbewoners reageren intussen geschokt op het nieuws. “Ik kan niet geloven dat dit hier gebeurd zou zijn. Het was zo’n aardige man, hij was vreselijk lief voor de kinderen. Zijn echtgenote denkt trouwens dat die liegen. Ze is er kapot van, ” aldus één van de buren. Mevrouw de G. was niet voor commentaar bereikbaar.  "

 

 

Correspondent Harmen Boerboom over de arrestatie
van H. de G.
 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl