powemacatlog.punt.nl
UMAday 2010
 

Uma Dey 2011           

 

Het gebouw Parnassos is al druk, als we er aankomen.

De gang naar het zaaltje, dat ik maar al te goed ken van de vele huisfeestjes, loopt vol met opvallend veel, in elegant zwart geklede, exotische dames. Ik moet toegeven, BLACK IS BEAUTIFUL! ik krijg diverse brasa van lieve dames.
Surinamers weten je altijd dat thuisgevoel te geven.

 

We zijn vroeg. Wim settled mij in een comfortabel hoekje. Naast mij wordt een L-vormige tafel ingericht met sweets. Aan de andere kant worden lichtblauwe ballonnen voor de versiering opgeblazen. De grote tafel in het midden ligt vol met naamkaarten en andere nuttige attributen. Een paar aanwezige jongemannen helpen met het versjouwen van stoelen en tafels. De stands in de gang worden klaargezet.

 

Het is geen Tori Oso. Maar het gaat uiteindelijk om de sfeer en daar zorgen de aanwezige vrouwen zeker voor.
Surinaamse koek en koekjes, opkomende geuren van Surinaams eten en het gezellige geroezemoes van vertrouwde stemmen.

 

Eindelijk tekent zich meer structuur af. De aanwezigen, aangevuld met enkele blonde vrouwen nemen plaats op de rijen stoelen. De microfoon is getest. Het kan beginnen.

 

Inmiddels ben ik door een behulpzame jongedame naar boven verhuisd via de lift die
“ alleen voor invaliden en goederenvervoer” is. Er zijn zaaltjes ingericht voor de workshop Samba en Poezie en Kasmoni. Ik installeer mij aan de lange tafel en wacht op de belangstellenden.

 

Het zijn er maar drie, wordt mij verontschuldigend toegefluisterd.
“Geen probleem,” lach ik terug. Kleine groepjes werken prettig en kunnen alle aandacht krijgen.

De drie dames schuiven aan. Ik geef hen papier en pennen en stel mij ondertussen voor.

“ Gedichten zijn eigenlijk Ged8ten” zeg ik.

Zij knikken instemmend. Ik vertel dat het de bedoeling is, dat zij vooral hun emoties op papier zetten. Alles wat in je opkomt, spontaan, vanuit je hart.

Dat iedereen gedichten kan maken, zelfs de armste boer uit Zuid-Amerika maakt de prachtigste gedichten  over de natuur, over wat hij om zich heen ziet.

Dat gedichten niet hoeven te rijmen.

Ik leg het verschil uit tussen gedichten en versjes.

Ik leg uit wat beginrijm, middenrijm en eindrijm is.

Ik lees wat eigen gedichten voor.

 

We oefenen met het opschrijven van 5 willekeurige woorden. Daar maken we vijf zinnen van. Tenslotte verbinden we die zinnen tot een samenhangend geheel.

Zij zitten geconcentreerd te schrijven. Als zij hun schrijfsels voorlezen zijn zij zelf verrast door het resultaat en dat van de anderen. Ik ben tevreden. De vonk is overgeslagen. Hiermee kunnen zij thuis verder.

 

cat (Carry-Ann Tjong-Ayong)           12 maart 2011

 

 

 

 

 

 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl