powemacatlog.punt.nl
W.F.Hermans en Emmy Meurs

W.F.Hermans en Emmy Meurs.

 

Op school las ik “De donkere kamer van Damocles”.Verrukt was ik door het boek met de intrigerende titel, van een schrijver die mij nog onbekend was.

Maar de jaren daarna kocht ik elk boek van hem dat verscheen.

 

Wij woonden in Groningen en mijn zus en ik gingen studeren aan de Universiteit. Ik deed Spaans en werd bestuurslid van de Literaire Faculteitsvereniging. Zij deed Sociale Geografie en werd studente van mijn idool. Maar toen ik een lezing moest organiseren en haar hulp inriep weigerde zij resoluut. “Hij geeft nooit lezingen!”

 

Ik liet mij niet terneerslaan en schreef hem een brief met mijn verzoek. Tot mijn verbazing kreeg ik een brief terug. Ik mocht langskomen. Ik was dolenthousiast en mijn zus stomverbaasd.

 

De bewuste dag fietste ik naar de Ossemarkt, waar hij op de hoek woonde. Ik belde aan . Een vriendelijke man stak mij zijn hand toe.

Was dit die bullebak.?

“We praten eerst wat en dan heb ik een verrassing,” lachte hij.

 

Ik vertelde wat de bedoeling vn de lezing was. “Prima!” zei hij, “Dat is dan afgesproken”. Ik wist niet wat ik hoorde.

 

Een klopje op de deur en een Surinaamse kwam lachend met een dienblad met koffie binnen. “Dit is de verrassing,” lachte Hermans, “Mijn vrouw Emmy”

 

Emmy Meurs bleek een vriendin van mijn nichten, de 3 meisjes Hayary en haar broer Hans was een studiegenoot van mijn vader, Frits.  “Toen ik de naam Tjong-Ayong noemde, zei Emmy onmiddellijk dat ik niet mocht weigeren!” lachte Hermans.

Ik kon mijn geluk niet op.

Op mijn verzoek signeerde hij mijn exemplaar. Dat ik altijd een ereplaats gaf in mijn boekenkast, op de plank met Hermansboeken.

 

Thuis keek mijn zus met grote ogen. “Jij hebt ook altijd mazzel!”

De lezing was een groot succes. Ik was in ieders achting gestegen en werd een paar jaar later met veel voorkeursstemmen gekozen in het eerste studentenparlement van Groningen.

 

Wij werden goede vrienden en ik kwam er nog vaak thuis, waar ik soms met Ruprecht speelde. Zij verhuisden eerst naar Haren en toen naar Parijs en Brussel, waar hij overleed. Emmy leefde nog tot 2008. Ik heb nu contact met haar nichtje in Utrecht.

 

Cat 27/4 2012

 

 

 

Reacties

Marcel Smits op 16-05-2012 22:29
Het was leuk om dit relaas te lezen. Ik had uiteraard als student ook met Willem Frederik Hermans te maken en ik heb eigenlijk helemaal geen negatieve herinneringen aan hem. Ik weet dat hij niet gemakkelijk was, dus misschien heb ik geluk gehad!
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl